Sprachen

Meine Sprachen

Abgehakte Sprachen verschwinden auf der ganzen Website. Dein Browser merkt sich die Auswahl.

Verb · Dari

شنیدن

hören

shunīdan

  • transitiv
  • A1
So funktioniert das Verb auf Dari – und was anders ist als im Deutschen
  • Vorsilben: می‌ mē- für Präsens und Verlauf, ب be- für Subjunktiv und Imperativ, na- für die Verneinung.
  • Zwei Stämme (Präsens, Vergangenheit): khor- / khord-.
  • Kein Ergativ, kein Geschlecht – das Dari-Verb ist dem deutschen am ähnlichsten: Es richtet sich immer nach dem Subjekt.
  • Viele Verben sind zusammengesetzt mit kardan „machen“ oder shudan „werden“: kār kardan „arbeiten“.
  • Dari spricht ē/ō (mēkhoram), Persisch im Iran ī/ū (mīkhoram). Das Verb steht am Satzende.

Die Stämme

Stamm
Präsens
شنوshunaw–
Vergangenheit
شنیدshunīd–

Präsens

می‌ mē- + Präsensstamm + Endung – für „jetzt“, „immer“ und oft auch für die Zukunft. Verneint: نمی‌ namē-.

Person Form
منman · ich می‌شنومmēshunawamich höreنمی‌شنومnamēshunawamich höre nicht
توtu · du می‌شنویmēshunawīdu hörstنمی‌شنویnamēshunawīdu hörst nicht
اوū · er/sie می‌شنودmēshunawader hörtنمی‌شنودnamēshunawader hört nicht
ماmā · wir می‌شنویمmēshunawēmwir hörenنمی‌شنویمnamēshunawēmwir hören nicht
شماshumā · ihr می‌شنویدmēshunawēdihr hörtنمی‌شنویدnamēshunawēdihr hört nicht
آن‌هاānhā · sie می‌شنوندmēshunawandsie hörenنمی‌شنوندnamēshunawandsie hören nicht

Subjunktiv

ب be- + Präsensstamm: nach „wollen“, „müssen“, „dass“. Verneint mit na-.

Person Form
منman · ich ب‍‍شنومbeshunawamdass ich höreن‍‍شنومnashunawamdass ich nicht höre
توtu · du ب‍‍شنویbeshunawīdass du hörstن‍‍شنویnashunawīdass du nicht hörst
اوū · er/sie ب‍‍شنودbeshunawaddass er hörtن‍‍شنودnashunawaddass er nicht hört
ماmā · wir ب‍‍شنویمbeshunawēmdass wir hörenن‍‍شنویمnashunawēmdass wir nicht hören
شماshumā · ihr ب‍‍شنویدbeshunawēddass ihr hörtن‍‍شنویدnashunawēddass ihr nicht hört
آن‌هاānhā · sie ب‍‍شنوندbeshunawanddass sie hörenن‍‍شنوندnashunawanddass sie nicht hören

Futur (Schriftsprache)

خواه khāh- + Endung + Vergangenheitsstamm. Im Gespräch sagt man meist Präsens.

Person Form
منman · ich خواهم شنیدkhāham shunīdich werde hörenن‍‍خواهم شنیدnakhāham shunīdich werde nicht hören
توtu · du خواهی شنیدkhāhī shunīddu wirst hörenن‍‍خواهی شنیدnakhāhī shunīddu wirst nicht hören
اوū · er/sie خواهد شنیدkhāhad shunīder wird hörenن‍‍خواهد شنیدnakhāhad shunīder wird nicht hören
ماmā · wir خواهیم شنیدkhāhēm shunīdwir werden hörenن‍‍خواهیم شنیدnakhāhēm shunīdwir werden nicht hören
شماshumā · ihr خواهید شنیدkhāhēd shunīdihr werdet hörenن‍‍خواهید شنیدnakhāhēd shunīdihr werdet nicht hören
آن‌هاānhā · sie خواهند شنیدkhāhand shunīdsie werden hörenن‍‍خواهند شنیدnakhāhand shunīdsie werden nicht hören

Imperativ

Verneint mit ن na-.

Person Form
Einzahldu ب‍‍شنوbeshunawhör!ن‍‍شنوnashunawhör nicht!
Mehrzahlihr ب‍‍شنویدbeshunawēdhört!ن‍‍شنویدnashunawēdhört nicht!

Vergangenheit

Vergangenheitsstamm + Endung. Kein Ergativ: Das Verb richtet sich immer nach dem Subjekt.

Person Form
منman · ich شنیدمshunīdamich hörteن‍‍شنیدمnashunīdamich hörte nicht
توtu · du شنیدیshunīdīdu hörtestن‍‍شنیدیnashunīdīdu hörtest nicht
اوū · er/sie شنیدshunīder hörteن‍‍شنیدnashunīder hörte nicht
ماmā · wir شنیدیمshunīdēmwir hörtenن‍‍شنیدیمnashunīdēmwir hörten nicht
شماshumā · ihr شنیدیدshunīdēdihr hörtetن‍‍شنیدیدnashunīdēdihr hörtet nicht
آن‌هاānhā · sie شنیدندshunīdandsie hörtenن‍‍شنیدندnashunīdandsie hörten nicht

Verlaufsvergangenheit

می‌ mē- + Vergangenheitsstamm: „war gerade dabei“ oder „pflegte zu“.

Person Form
منman · ich می‌شنیدمmēshunīdamich hörte (gerade / immer wieder)نمی‌شنیدمnamēshunīdamich hörte nicht (gerade / immer wieder)
توtu · du می‌شنیدیmēshunīdīdu hörtest (gerade / immer wieder)نمی‌شنیدیnamēshunīdīdu hörtest nicht (gerade / immer wieder)
اوū · er/sie می‌شنیدmēshunīder hörte (gerade / immer wieder)نمی‌شنیدnamēshunīder hörte nicht (gerade / immer wieder)
ماmā · wir می‌شنیدیمmēshunīdēmwir hörten (gerade / immer wieder)نمی‌شنیدیمnamēshunīdēmwir hörten nicht (gerade / immer wieder)
شماshumā · ihr می‌شنیدیدmēshunīdēdihr hörtet (gerade / immer wieder)نمی‌شنیدیدnamēshunīdēdihr hörtet nicht (gerade / immer wieder)
آن‌هاānhā · sie می‌شنیدندmēshunīdandsie hörten (gerade / immer wieder)نمی‌شنیدندnamēshunīdandsie hörten nicht (gerade / immer wieder)

Perfekt

Partizip auf ـه -a + Kurzformen von „sein“.

Person Form
منman · ich شنیده‌امshunīda–amich habe gehörtن‍‍شنیده‌امnashunīda–amich habe nicht gehört
توtu · du شنیده‌ایshunīda–īdu hast gehörtن‍‍شنیده‌ایnashunīda–īdu hast nicht gehört
اوū · er/sie شنیده استshunīda aster hat gehörtن‍‍شنیده استnashunīda aster hat nicht gehört
ماmā · wir شنیده‌ایمshunīda–ēmwir haben gehörtن‍‍شنیده‌ایمnashunīda–ēmwir haben nicht gehört
شماshumā · ihr شنیده‌ایدshunīda–ēdihr habt gehörtن‍‍شنیده‌ایدnashunīda–ēdihr habt nicht gehört
آن‌هاānhā · sie شنیده‌اندshunīda–andsie haben gehörtن‍‍شنیده‌اندnashunīda–andsie haben nicht gehört

Beispiele

Präsens

تو موسیقی می‌شنوی‍‍؟

tu mūsīqī mēshunawī?

Hörst du Musik?

Gleiches Verb in anderen Sprachen

Sprache Infinitiv ich höre ich habe gehört hör!
Deutsch hören ich höre ich habe gehört hör!
Pashto اورېدلawredə́l زه اورمawrəm ما واورېدهwā́wredə واورهwā́wra
Dari شنیدنshunīdan من می‌شنومmēshunawam من شنیدمshunīdam ب‍‍شنوbeshunaw
Kurmancî bihîstin ez dibihîzim min bihîst bibihîze
Soranî بیستنbîstin من دەبیس‍‍مdebîsim من بیست‍‍مbîstim ب‍‍بیس‍‍ەbibîse

← Alle Verben